Trac y Dydd #28 – Petula gan Hanner Pei

Rydw i’n hoff iawn o gyfuno cerddoriaeth a chomedi erioed. Mae pawb yn gwybod mai cyfrinach jôc dda yw’r amseru – onid oes modd dweud yr un peth am gerddoriaeth? Os ydych chi’n meddwl am y peth, mae’r modd y mae cerddoriaeth yn gosod ac yn adeiladu disgwyliadau, gan eu chwalu’n llwyr wedyn, yn debyg iawn i strwythur jôc a’r punchline.

Meddyliwch am limrig. Nid yw limrig yn gwbl effeithiol os nad yw rhythmau’r llinellau yn iawn, ac os nad yw’r geiriau’n syrthio i’w lle yn naturiol, nid yw’r punchline yn effeithiol, a dydy’ chi ddim yn chwerthin.

Mae gan Hanner Pei y gallu i greu caneuon doniol, stand-upaidd, sydd yn codi gwên. Cymysgwch yr hiwmor hwn ag arddulliau fel ffync, ska, ac yn yr achos hwn, jazz bossa nova ei naws, a cewch yma adloniant pur.

Wrth gwrs, mae hiwmor sych, gritty, Caerdydd y nawdegau yn bresennol, ac rwy’n siŵr y bydd ambell atgof yn llifo yn ôl i’ch côf, chwi gyn-fyfyrwyr y ddinas, wrth glywed llais nodweddiadol Matthew Glyn yn canu am Petula – sydd â chorff fatha bildar.

Ond falle fod hi’n hyll.. ond fydd y plant lot gwell.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s